Hello all my little critters,

It's time for storytelling. Pull up a chair, come closer, I know you all want to hear what I have to say next. Once upon a time, in a faraway kingdom, there lived a little frog. The little frog got really bored of the sound of wooden shoes pounding on the pavement, and the yellow corn billowing over fields, and little girls with rosy aprons following him around. The little frog decided that maybe he could be an enchanted frog, who if kissed would turn into a beautiful prince, so he set out to find himself a princess. The little frog hopped along the billowing cornfields, he hopped and hopped until he had reached a lake. At the lake he decided to rest because he was feeling tired and confused. Slowly but surely the sun kept moving over the blue sky. The frog dozed off but was startled back to conciousness by a cruel thundering laughter. The little green frog looked upward in fear and who do you think he saw standing there with a saddistic glint in his eye other than Harry Potter. Yes, you kiddo's may not know this but Harry has a real mean streak when it comes to the froggies. So the frog cried and desperately pleaded with the young boy not to harm him. Harry of course hadn't meant to hurt him...physically, so he smiled reassuringly and at a wave of his wand the little frog found himself caugth inside a plastic bag with oodles of green salad surrounding it. Things seemed completely hopeless for the little green frog now, was he ever going to find his princess who could turn him to a charming prince?! The frightened beastie lay silently in the bag, fearing that if he moved Harry Potter might come back and do something really nasty to him, like...give him away to a school to be dissected. Now the little greenie was shaking with the fear of God in him. Some hours passed, the frog had accidentally fallen asleep again, as soon as he woke up he was brought to the startling realization that he was moving, he was being carried away and he was inside a plastic bag....with salad! This was not how it was meant to be, the little frog went into denial...he didn't even like salad particularly. The frog started frantically hitting the surrounding plastic bag, but no one took notice, soon the frog realized that he was inside a grocery store, momentarily he felt sad because he knew that now he would be eaten. But suddenly he felt a surge of hope, maybe he would be discovered by his princess. The frog waited patiently, he waited for very long, eventually he heard a sweet female voice. The voice came closer and soon enough he could see the face of his long awaited princess. Oh how the frog's little heart beat fast. He thought he had never seen such a beautiful princess. The woman picked the saladbag with the frog in it up, and threw it in the shopping cart. This was to be her lunch at work. The frog was slightly worried that she might not have noticed him, and as he kept waiting he started to feel a little annoyed, who did this lady think she was that she could just stick his salad bag into another bag and just...have him wait there! Well a few minutes later, froggy got a taste of something he would never forget, the refrigirator. It was a cold night in hell. The next day, the little green frog was extremely happy just to be taken out of the fridge, he promised his fair princess that he'd never be mad at her again. She didn't seem to mind. But then, the frog saw something that made his green skin turn red and hot with anger. His princess kissed some strange man goodmorning, what awful awfulness was this?! How incredibly unfair would his princess be to him?!!! In jealous anger the frog decided to hide in the salad so that his princess might worry about him a bit. The princess just grabbed the saladbag and headed to work. The frog was getting a little bored in there, plus he seemed to be running out of oxygen, but he was a patient frog...a virtu his grandmother had tought him along with his childhood prayers. Frog suddenly began recalling all those childhood prayers as he realised just what was about to happen. He was in a saladbag, about to be put in a refrigerator...in a school. This was every frogs worst nightmare. Now he knew that Harry Potter person must really be saddistic...he was actually going to be dissected! Little frog just flat out fainted at the mere thought, he wasn't made of tough material, just rubbery skin and gooey insides. So Froggy lay there unconcious for a while, right up until lunch time, then the princess came for her salad bag. In all truth the princess was a teacher at a school in Iceland, which was far far far away from where the little frog had come. The princess had no intention of getting herself a frog, all she wanted was a decent lunch salad. But sometimes people do get more than what they bargained for. Immagine the surprise plastered onto the woman's face as a green froggy leapt out of the salad bag that she was about to feast on. Of course, animal controle was called and they came to claim the frog, who of course was extremely sad that they would have him part from his princess. After giving it a lot of thought though, and after listening to her children's pleas, she decided that after all...this was her frog. You can just try and immagine what the frog fealt when the people of the animal controle cleaned him up and put a red bow on him, then gently placed him in a cage. "This is it" he tought, "I'm finally going to be a prince." and indeed he was, because only moments later his princess came to pick him up, and he lived in her home where he played with her children and was doted upon both by her and her husband for the rest of his long and happy life.

Now you may not belive what you have read here, but I assure you every bit is true...except maybe the one about Harry Potter, but we'll let that slide. See that princess...she is my english teacher.

 

Toots, Chocolate blonde.

Haha, jæja en eitt helvítis bloggið búið að bætast á, eins og maður sé ekki að halda nógu mörgum uppi í einu...nema þetta er fyrir textameðferð í skólanum. Hlakka mest til að ljúka þessum skóla og komast í betri íbúð. Hlakka til að selja mömmu húsið mitt og kaupa mér eitthvað sem ég þarf ekki að deila með neinum. Að eiga 63% í tveggja hæða einbýlishúsi þýðir ekki neitt þegar mamma mans á afganginn á móti manni...maður ræður sko engu um hvað gerist þar innan veggja eða utan á veggjunum eða einhversstaðar í nánd við það út í garði. Nei, ekki bitur...en hlakka bara til að fá mitt eigið hús sem ég á ein. Afi er aftur farinn að ýja að því við mig að ég ætti nú að koma út í háskóla því það taki enginn mark á íslenskum háskólum...ekki veit ég hvaðan hann hefur haft þær fréttir en jæja. Þeirri hugsun laust í huga mér að við ættum kannski að hætta með þessa síðu, ég er eiginlega orðin sú eina sem bloggar hérna hvort eð er og svo átti þetta aldrei að haldast lengur en eitt sumar...sumarið sem við ætluðum að enda með sumarbústað...en það varð aldrei hvort eð er....veit ekki, það er bara orðið dáldið mál að halda öllum þessum skrifum á lofti. Ok hér er hið hypothetical plan : útskrifat með látum eftir eilíf bjórkvödl og geggjað dimmiso eða however Eyjólfur wants me to write that, flytja norður með allt draslið mitt og fá mér vinnu á meðan ég leita að BETRA húsnæði í rvík, koma aftur suður með föggur mínar og leigja hér þangað til mamma getur keypt mig út úr mínum hluta stapasíðunnar, þá keupi ég mér hús í rvík. Fara í háskólann...jeijness. Hvað svo? Ég plana aldrei hlutina. How do you know what you're going to do until you've done it? þetta sem ég set hér upp er í rauninni bar ein af mörgum gangandi hugmyndum um það sem mér langar til að gera...so don't be surprized ef ég enda uppi með eitthvað allt annað. Rest is all good, japanska er sjúskað skemmtilegt fag arigato gozaimas og textameðferð er nokkuð greinilega hið fullkomna fag fyrir mig...elska það, franska er algert mickey mouse course....gæti gert það blindandi, enska er náttúrulega bara ástin mín og Fjölmiðlafræði er pain in the ass...truly. Þetta verður fín önn miðað við og ég hlakka mest til að klára þetta af. Mér finnst æðislegt að Marta og Ingi minn séu bæði flutt suður, hálf asnó að ég sé að fara norður svona fljótt þá, en það verður ekki neitt mjög lengi vona ég, þar fyrir utan eru Sandra og Harpa enn fyrir norðan og kannski næ ég að draga þær aftur suður með mér þegar ég flyt aftur hehehehe! Svo er það að frétta að ég á að taka viðtal við sálfræðing fyrir LOK, það verður gaman...ef ég finn sálfræðing sem vill svara mínum erfiðu spurningum um þetta starf. Jæja, ég hef ekki rassgat að segja annað en þið vitið nú þegar, svo ég segi bara jeij bjórkveld næsta fimmtudag!!!! Vúhú!!! Missti af því seinast...var laaaasssiinnnn ...bæbæ allir sammen,

your very own little....chocolate blonde.

MODEST MOUSE » So Much Beauty In Dirt Out of breath and out of cash, find yourself watching M.A.S.H., every nighton the couch. Woman says let's take a drive down south, roll down the windows and open our mouths taste where we are and play the music loud. Stop the car, lay on the grass, the planets spin and we watch space pass. Walk a direction, see where we get I never knew nothin' so there's nothin' to forget Get real drunk and ride our bikes There's so much beauty it could make you cry The rich get money but never what they want. Find ourselves a new place to haunt. Climb up the fire escape do it 'til the ground looks far away. Go night swimming, leave our clothes on the ground, when we get busted we just stand there proud It's the truth we all been wrong make it up and let's move on. Playing cards we all get to act sly there's so much beauty it could make you cry. I just really like them lyrics. Alexus the dark kveður að sinni með ekkert meira að segja....nóttin er dimm.

Mood: chillin

Music: All You Need Is Love- The Beatles

Wellsa, skóli is byrjaður og hér eru þeir áfangar sem ég er í

Japanska 103

Franska 103

Enska 603

Fjölmiðlafræði 203

Textameðferð 103

Íslenska 873 (aka lestur góðra bóka)

Lokaáfangi 103

Hahahahaha ég held að það sé bara próf úr þremur áföngum, tveir þeirra eru ekki í stundatöflu og tveir eru í dreifnámi, ég á 22 einingar eftir...en ef þið viljið vita hvernig það atvikaðist þá verðið þið bara að hafa beint samband við mig því ég nenni ekki að útlista því á netinu. Ekkert fjarnám handa mér...vúhú! Ég frétti af áreiðanlegum heimildum að Marta væri flutt í bæinn, gott hjá henni...Martamín þú þarft að bjóða mér í heimsókn...ég myndi bjóða þér hingað en það er bara ekki mönnum hæft hér. Við heyrumst öll von bráðar.

Alex kveður, í glimrandi skapi. (hvernig er annað hægt þegar maður er á sinni seinustu önn í framhaldsskóla?!)

  

I MISS YOU ALL!

  

Oh my dear goodness hvað það var gaman í London!

Lag: Sunny Afternoon-Kinks

Mood: well-all-right-eo! (transl: ég var að klára laaaannnga Piaget-skýrslu og er að fara að gera þrjár ritgerðir fyrir íslensku og félagsfræði eða whatnot.)

London is allright babies. Hardrock þjónninn okkar var kannski frekar frakkur en það var ekkert slæmt við það, æ ég man ekki hvað hann hét en ég held að Uuuuunnnaaa muni það *wink* hehe. Allavega, við sáum allt sem fólk á að sjá þegar það fer til London og versluðum meira en góðu hófi gegnir *hóst hóst* ég tel að ég hafi verið mesti kreditkortanauðgarinn þar á ferð. Oxford og Regent munu sakna okkar sárt stúlkur. Fyrsta kvöldið okkar fórum við á Pirates í bíó og ég get svo svarið það að ég sofnaði því andskotans auglýsingahléið var svo freaking laaaannngt...Una þurfti að berja mig til meðvitundar áður en myndin byrjaði svo ég missti örugglega ekki af neinu. Talandi um Unu...hafið hana með ykkur hvert sem þið farið ef þið óttist að þið munið ekki versla nóg, því eins og afi og amma eru matar-fasistar þá er Una alger verslunar herforingi dauðans...versl here, versl there and if you don't YOU'LL DIE NOW DROP AND GIVE ME AN 80.000kr BILL ON YOUR KREDIT CARD RIGHT AWAYYYYY!!!!!! hehe djók, nei nei...ég ýkji...but what is life without ýkjur?  Já svo áttum ég og íkorninnn í hyde-park voða sweet moment en þá komu Elín og Una askvaðandi og heimtuðu some squirrel-action...en þá var íkorninn hlaupinn langt í burtu....brussur!!!! Að lokum er þess mest vert að minnast á leigubílsstjórann sem sagði: "The young lady can just put her feet on the bag, and then I can look up your skirt at your drawers." Never have I felt as creeped out in a cab in my whole existance. Svo er margt annað sem gerðist...úúúú...t.d. ferðin okkar á the marlboro head. En það er eiginlega sagan hennar Unu ef svo má segja þar sem hún uppgötvaði klósettið þar...heehee. Jámm, mamma er að heimta að ég komi strax í mat svo fína cous-cousi-ið verði ekki kallt og óætt þannig að ég segi þessum skrifum lokið núna á þessum nótum: Mig langar að flytja til London!

Hae hae, vildi bara senda sma kvedju fra okkur i London. Her er buinn ad vera 30-38 stiga hiti og Ben&Jerry's flytur a hverju strai.

Kvedja

Una, Alex og Elin. 

Loksins setti ég upp myndirnar frá því þegar við Alex fórum út til Ítalíu.. eru í myndadálknum hérna til vinstri.

~ Una Myndasmiður

...You will be conquered by self ( Napoleon Hill)

Jæja, mér fannst tími til komin að skella einhverjum glefsum af ferðasögunni hér uppi þar sem það er ekkert annað að frétta af mér nema leiðindin sem fylgja því að vera í fjarnámi. Una, ef þú sérð tímavillur eða staðreyndavillur í ferðasögunni þá máttu endilega laga þær, ekki vil ég vera þekkt fyrir lygi Alllavega, here goes:

Dagur 1: Ja við ferðuðumst frá mjöööög ungum morgni til u.þ.b. níu að kveldi, kannski aðeins eftir níu en þá vorum við komnar heim. Það kvöld fengum við ekkert mikið að borða enda frekar þreyttar en svangar svo að mozzarella og tómatar með basilíku, ólífuoliu og hvað ekki varð að duga okkur, reyndar var una ekki hrifin af að setja edik útá þannig að hún sleppti því bara. En fljótt eftir það fórum við að sofa í gamla herberginu mínu sem var gamla herbergið hennar Söruh þar á undan.

Þar sem minni mitt nær ekki nákvæmlega til hvers dags verð ég eftir þetta bara að segja frá því sem ég man....og ja, þið verðið bara að giska hvaða dag það geriðst, ég hef aldrei verið mikið fyrir skipulag. Það sem ég man helst eftir er ekki það sem við gerðum á hverjum degi sem var: skoða merkilegustu piözzurnar (torg), basilíkurnar(aðal-kirkjur), eða kapellur og kirkjur sem við sáum nóg af, heldur er það fjölskyldan mín sem ég fékk loksins að hanga með, Silvía frænka sem er enn söm við sig og gengur um með tarotspilin í veskinu og talar um að synda í sjónum þar sem er ekkert resort svo maður komist í skerin að tína kræklinga í staðin fyrir að vera í einhverri buslulaug. Sarah frænka sem umgengst enn sama dópistahópinn og fór með okkur Unu niður í miðbæ, yfir eitt torgið inn í einhverja útnáragötu þar sem ég er viss um að við höfum séð megnið af unga fólkinu í Róm, allir búnir að reykja hass eða sniffa kók, með hundana sína með sér, hún bauð okkur drykk og við sátum á torginu undir stjörnunum með hóp af fólki sem gaf af sér svo sterkt götuvibe að manni fannst maður svolítið hluti af þessu öllu saman, þó ég sé alls ekki hrifin af eiturlyfjum (eða að passa hunda) enda komum við Una heim um hálfþrjú leytið áður en lætin hefjast (slagsmál og stympingar). Eins og venjulega var einhver stelputussa sem réðst á Söruh útaf einhverjum strák en strákarnir sem voru með okkur skildu þær að áður en neitt alverlegt gerðist. Ég varð þokkalega tipsy á pizzakveldinu okkar þar sem frænka mín lét mig drekka negrone (sem btw þýðir stóri negri, ekki sé ég mig fyrir mér fara inn á bar í framtíðinni og biðja um stóran negra...it's a kinky and racist drink.) en það er bara andskoti sterkur drykkur finnst mér, ég sem venjulega held mínu áfengi nokkuð vel.  Auðvitað get ég aldrei gleymt sjónum, sjórinn er það besta við ströndina þó að við færum bara einu sinni þá náði ég mér í pínu lit, held reyndar að sá litur sé að fölna en allavega, ég og Una skrætkum eins og gelgjupíkur þegar við fórum út í enda var sjórinn skítkaldur og mikil breyting frá lofthitanum sem var 29°C þann daginn...það hefði mátt ætla að við værum alls ekki hraustir víkingar eins og við augljóslega erum. Annað eftirminnilegt var þegar afi fór með okkur Unu í Tivoli (ekki skemmtigarða, tæki og leikir type of tivoli heldur the actual place named Tivoli) En það er sveit úti á Ítalíu sem hefur heitið Tivoli frá alda öðli og löngu áður en Tívolí úti á Danmörku kom til. Þar sáum við klausturgarð sem reistur var fyrir fjármuni aðalsins sem hafði höfuðstöðvar í klaustrinu á tímabili, en garðurinn var reistur fyrir krafta bændanna sem voru undir honum og nokkura tækni manna og verkfræðinga, í þessum garði eru rosalegir gosbrunnar, og fossar sem byggðir hafa verið af manna höndum og þetta er í fyrsta sinn sem ég hef komið þangað með honum en afi er búinn að tala um að fara með mig þangað síðan ég man eftir mér. Þetta var svona það sem var hvað eftirminnilegast í mínum huga, en það er auðvitað bara sagan frá mínum sjónarhóli....Una, ef þig langar að bæta einhverju við...take it away the word is yours.

Tootles, Chocolate Blonde.

Music: Vienna-Billy Joel

Mood: Freaky

Jæja, komið að því...í nótt förum við út...og verðum á ferðalagi allan morgundaginn og lendum á Ciampino Airport á morgun kl 20:40. Ég er til, nýbúin að kaupa ipod og ætla svo að festa á mig gervineglurnar....lakka þær svartar upp á grín og setja hárið í fléttur. Always travel light segi ég, end er ég bara með eina ferðatösku og ekkert mikið í henni svosem eða merkilegt. Ingi var hissa á að hann var með meiri farangur en ég, semsé ég fór suður með honum btw ef einhver vissi það ekki. Við föttuðum nefnilega að við erum á nákvæmlega sama tíma bæði að fara út og koma heim aftur, þó hann fari til Svíþjóðar og ég til Ítalíu. Þetta var fínt roadtrip, ég, Ingi og Anna his roomy fórum saman og höfðum það bara gott. Svo er meira að frétta því afmælið hennar Unu var haldið í lok maí og ég mætti auðvitað, Jónsi setti hana á gestalista á Nasa svo eftir veisluna fórum við þangað að djamma við fallega tóna sem Í Svörtum Fötum framleiddu á sviðinu og einhver fullur kall reyndi við okkur báðar...sem var náttúrulega nett kreepy but we got over it og skriðum heim snemma um morguninn að deyja í löppunum eftir að hafa dansað í háum hælum alla nóttina. Það er náttúrulega bara allta að gerast og stórfréttirnar dynja á manni hægri vinstri, ekki allar jafn gleðilegar samt...Hafdís frænka mín lést fyrir nokkru og ég vil bara minnast á að ég samhryggist fjölskyldu hennar, ég þekkti hana lítið sem ekkert en mér heyrist á öllu að hún hafi verið góð manneskja og margir sakni hennar sárt. Einnig var ég að komast að því að krabbameinið tók sig aftur upp hjá annari frænku minni og vil ég óska henni góðs gengis í aðgerðinni og öllu því sem liggur fyrir hjá hennni og vona að hún nái sér hratt og örugglega...cancer is some nasty shit og ég myndi ekki óska versta óvini mínum þess. Vil líka gefa mér smá pláss til að óska Mömmu til hamingju með að hafa átt kallinn sinn í heilt ár 21. maí og kallinum hennar líka til hamingju. Ég held að allt sem ég vildi minnast á sé komið upp...ég vil bæta því við að ég er ótrúlega heppin manneskja, það eru ekki allir sem eiga svona frábæra fjölskyldu, þó að stórfjölskyldan sé ekki voðalega samheld þá finnst mér frábært að sjá alla standa saman þegar á reynir og gleðjast hvert fyrir annað þegar það á við. Ú og...ó...já.....TAKK AMMA MÍN FYRIR PEYSUNA, þetta er virkilega gorgeous peysa.

*Huggles* Alexus the Oldie.

Jæja, sumarið byrjar á heldur haustlegum nótum...æjh, ég vildi að þetta hefði verið pikkvilla hjá mér og ég hefði meint hraustlegum...en NEIJ....ég meinti haustlegum það er allt að því heimsskautaveður hér á Akureyri, snjóflyksurnar demba sér yfir allt og vindurinn hvín í trjánnum sem voru rétt byrjuð að lifna við aftur, ég vil ekki einu sinni hugsa um hvað það þýðir fyrir alla littlu fuglsungana þarna úti   og til þess að bæta öskugráu ofan á svart þá er ég lasin. Svona er þegar maður neyðist til að umgangast svarm af ungbörnum...þau bera inn sýklana eins og gangandi sýklabú   Í dag er eins árs brúðkaupsafmæli mömmu og Ómars og þau fóru út að borða á meðan ég var heima að passa ungann...þau komu heim tæpum klukkutíma síðar, Ómar var kominn með gubbupest...nokkrum mínotum síðar var mamma eitthvað að kvarta undan ógleði...gaman...allir ælandi og veikir á þessu heimili, meira að segja unginn. Ég er líka með hita og kvef og hálsbólgu og eyrnabólgu en ég hef ekki fengið eyrnabólgu síðan ég var lítil. Allt þetta ætti að verka vel til þess að gera mann brjálaðan úr reiði en þess í stað stóð mín upp í kveld, bakaði sér hvítlauksbrauð from scratch, eldaði mér æðislegan ítalskan pastarétt og fékk mér ískalt gos og súkkulaðibúðing í eftirrétt og horfði bara á sjónvarpið í allt kveld. Ég elska svo mikið að vera heima, geta lesið, horft á sjónvarp og þurfa ekki að gera rass frekar en ég vil...nema auðvitað passa og þrífi til að hjálpa mömmu...en mig langar til að gera það svo að það er engin byrði eins og t.d. vinna og skóli. Svo er ég að fara til Ítalíu með Unu eftir örfáa daga...JEIJ!!!!!! Ég ætla svo að fara yfirum á kreditkortinu...neinei, ég er þegar skítblönk svo ég held ekki. Í haust er ég að hugsa um að fá mér svona alvöru vinnu...eins og venjulegt fólk fær sér...þó var mamma að tala um að það gæti verið að ég eigi að fá meiri hluta af leigunni, það er flókið mál en það þýðir að ég mun hafa það enn betra fyrir sunnan í haust svo það er mööööggguulleeegggt að ég tóri seinustu önnina mína þarna í bili án þess að vinna, en ég veit reyndar ekki hvort það er það sem ég vil, ég hef það alltaf á tilfinningunni að annað fólk dæmi mig þegar það heyrir að ég lifi á lífeyri frá fyrirtæki sem pabbi vann hjá, en hey þetta er ekki það mikið, þegar ég er búin að borga alla mína reikninga (sem ég geri ALLTAF) þá á ég 22.000kr til að lifa mánuðinn, mamma mín fékk áfall þegar við vorum að reikna þetta út en mér finnst þetta venjulega nógur peningur þó að það skilji ekki mikið eftir í aukahluti s.s. skemmtun og föt. En hey, ég skemmti mér vel engu að síður. Nú ætla ég að hætta að væla...who needs to listen to in anyways í staðin ætla ég að fara niður í herbergi með bók og lesa til klukkan tvö og liggja svo og láta mig dreyma um ströndina og allan góða matinn á Ítalíu.

Elska ykkur öll my crazy people

toots, your forever young chocolate blonde with not a worry on her mind

p.s. Una ég FANN vegabréfið mitt...það gildir til 2009 so I'm set  

Music: Forever Young- Alphaville
Mood: Happy, ancious and slightly relieved.
Fílingur dagsins: Tveir dagar í lanið-STRESS!!!!

Þegar ég segi lan, þá meina ég LAN103, eða semsé landafræðiáfangann minn...sem verður próf úr á föstudag, hey er einhver búinn að uppgötva þetta geggjaða lag sem er snilldin sem felst í Forever Young, annar en ég? Þetta lag er spilað í "trailernum" af The O.C. og svo var það í einhverri eurotrash útgáfu( aka F.A.F mix) í myndini Lilja 4 ever eða hvað hún hét, en allavega þá er ég alveg búin að uppgötva þetta lag sem mér finnst snilld og er búin að vera með það á heilanum í tvær vikur samfleytt. It hit me today að ég er í alvöru að fara til Ítalíu í sumar, ég er rétt að byrja að átta mig á því hvað ég sakna þess mikið að vera þar og að ég er ekki búin að sjá fjölskylduna mína svona lengi. Ég var líka að átta mig á því að það eru liðin 6 ár og átta dagar síðan að pabbi dó, og það er ennþá lengra síðan ég sá hann síðast. Sammt get ég ekki hrist þessa undarlegu tilfinningu af mér að hann muni vera á flugvellinum til að taka á móti mér, það er eins og það að hafa alist upp í öðru landi en pabbi geri það að verkum að það er enn flóknara að átta sig á því til fullnustu að hann sé farinn. En ég nenni ekki að velta mér upp úr einhverri væmni af því að þetta sumar er að lofa mér því að það ætli að vera sumar aldarinnar. Ég fæ að fara tvisvar til útlanda með vinum mínum, vera fyrir norðan hjá mömmu minni og vera í ALVÖRU fríi. Ef einhver er með góðar hugmyndir um eitthvað skemmtilegt sem þeim langar að gera með mér í sumar þá er ég opin fyrir öllu...ja svo lengi sem það er gerlegt og muni ekki kosta mig eitthvað sjúklega mikið Svo var Harpa að tala við mig áðan því hana vantar gistingu og hún ætlar kannski að koma og chilla heima hjá mér með kallinum sínum, ég er svo eftirlátssöm með þetta girnilega rúm mitt að það er ekki hollt fyrir mig sammt finnst mér það ekkert nema gaman að fá gesti, þó að það þýði að ég þurfi að ryðjast inn á Unu í einhvern tíma...you know you like it Unee. Allavega, þá held ég að þetta sumar geti byrjað með pomp og pragt, því ég er komin með nýja skó og er boðið í mat til stóru systu á laugardagskveldi! Rock out!!!!!

Excited Chocolate Blonde of the New Summer Time.

P.s. Fyrir þá sem vita það ekki þegar þá kemur hittarinn "Big in Japan" einnig frá Alphaville og var þá they're so called debut-single. hahaha...fyndið hvað maður kemst að stundum.

Skap: Fáranlega gott miðað við aðstæður

Tónlist: Lola-Kinks

Já, í dag er svona rólegur dagur. Lærði eins og brjálæðingur fyrir Ísl 403 í gær, fór svo í próf í morgun og gekk bara vel. Ég hef aldrei áður lært fyrir próf í framhaldsskóla, einhvern tíman er allt fyrst. Í dag fór ég, eins og áður segir, í próf og þegar ég kom heim fór ég að laga til, svo lagði ég mig aðeins og þegar ég drattaðist aftur á lappir og ætlaði að halda áfram að laga til þá var bara Una komin heim úr vinnunni. Við skunduðum því í kringluna þar sem við fengum okkur ís, pizzu og skoðuðum helling af skóbúðum. Svo er ég búin að hanga heima í leti þó ég hafi ætlað að gera eitthvað gáfulegt, bráðum þarf ég að fara til Úlla að læra fyrir stærðfræði sem ég er að fara í próf úr ekki á morgun heldur hinn. Prófin verða búin 12 maí og ég hlakka mest til!!!! Eftir prófin fer ég norður og eyði sumrinu svona: Boxa, hlaupa, sippa, synda, skrifa greinar, læra sumarfjarnám, fara til útlanda tvisvar, horfa á dvd með vinum mínum, kaupa mér föt og dót, djamma og chilla. Hljómar eins og draumur.  Afi og amma eru strax farin að fara yfirum og spyrja mig í gríð og erg hvort Una borði hitt eða þetta og hvað við viljum í morgunmat. Það verður gott að eiða tíu dögum á Hótel Cagnetti og fara í skoðunartúra með afa og skreppa á ströndina og kannski tónleika með frænku sinni bestu í heimi sem ég sakna svo mikið og er ekki búin að sjá í TVÖ ár!!!! Annars er mest lítið að frétta að mér, næstu tvær vikur verða bara lærdómur og leti í bland.

P.s. nýir textar og ljóð á http://www.socialmalady.blogspot.com

Alexus the dark ( aka chocolate blonde)

Tékkið á Myndunum úr afmælinu hennar Alex undir myndir hérna til vinstri!

Skap: Excited  
Tónlist: The night before - The Beatles

Vá! ég get sko sagt ykkur það...

En kanski ég ætti að byrja á því að segja ykkur frá öðru. Það er ansi margt búið að ské síðustu daga síðan ég bloggaði síðast (ekki skrítið, hálfu mánuður síðan), ég hélt uppá páskana í góðu yfirlæti heima hjá mér og með annan fótinn heima hjá mömmu, skrapp svo í bíltúr á Þingvöll af engum sérstökum ástæðum á paskadagskvöldið, opnaði bílinn og setti útvarpið í botn, æðislegt!! Síðan var það 20 ára afmælið hennar Alex og myndir frá því eru komnar héra til hliðar, en af því er að segja að ég mætti á svæðið klukkan 8 um kvöldið eftir beina keyrslu frá Reykjavík (það er kanski bara ég en mér finnst æðislegt að keyra svona lengi) og var partýið þá rétt að hefjast, fjölskyldan í kvöldmat og pakkarnir opnaðir, síðan um 10 leytið var haldið niður í kjallarann þar sem drykkir voru blandaðir og dansað um meðan beðið var eftir gestunum í seinna afmælis boðið... þegar þeir mættu var sko partýinu sparkað í góðan gír eins og myndirnar ættu að gefa til kynna, þeir sem voru fullir fóru svo heim og restin skellti sér á rúntinn. Svo næsta dag var skutlast í bæinn aftur með stoppi á Blönduósi og hjá Gullsteini til að hlusta á Hey Jude... Ví hú!!

Og síðan var íbúið var hertekin af flóm... við Alex erum búnar að vera að þífa allt sem hönd á festir og sem betur fer er íbúðin orðin skordýra frí.. he he

Twist and shout!!

~ Unz